خودکامگی

خودکامگی. [ خوَدْ / خُدْ م َ / م ِ ] ( حامص مرکب ) جباری. استبداد. خودسری. کله شقی. یکدندگی:
جهان کام و ناکام خواهی سپرد
بخودکامگی پی چه باید فشرد؟نظامی.

( ~. مِ ) (حامص. ) ۱ - خودسری. ۲ - هوی پرستی.

۱ - خودسری خودرایی. ۲ - هوی پرستی هوس جویی.

{despotism} [باستان شناسی، علوم سیاسی و روابط بین الملل] رفتار هر نظام سیاسی که در آن یک فرد به صورت مطلق و با اِعمال زور حکومت می کند

خودکامگی (autocracy)
نوعی حکومت با قدرتِ مطلق در دست یک شخص. فرمانروای خودکامه دارای اقتداری مهارنشدنی و بی چون وچراست. حکومت تزارها بر روسیه نوعی خودکامگی بود که از میانۀ قرن ۱۶ تا اوایل قرن ۲۰ ادامه یافت. کاترین دوم، ملکۀ روسیه، در قرن ۱۸ خود را بانوی خودکامه می نامید.

💡 باز این خودکامگی بین کز برای اعتبار با چنین پیغمبری چون گفته باشد برملا

💡 دو کاوند را نیز اگر داندی ز خودکامگی تن بگرداندی

💡 خودکامگی گونه‌ای از شیوه‌های حکومتی تمامیت‌خواه و شکلی از حکومت است که در آن قدرت سیاسی در دست یک حاکم خودگمارده قرار دارد. در حکومت خودکامه دامنه اختیارات حاکم و طول دوره حکومت آن‌ها بسیار است و توزیع قدرت عادلانه نیست.

💡 در ره خودکامه ای خاک شدیم و هنوز از سر او کم نشد نخوت خودکامگی

💡 جوهر خودکامگی زینگونه از ما یافت کام دولت بیدولتی زینگونه با ما داد کرد

💡 همی بر شبستانت فرمان دهم به خودکامگی پیش تو جان دهم