خواب

خواب. [ خوا / خا ]( اِ ) نقیض بیداری. نوم. حالت آسایش و راحتی که بواسطه از کار بازآمدن حواس ظاهره و فقدان حس در انسان و سایر حیوانات بروز می کند. ( ناظم الاطباء ). واگذاشتن نفس استعمال حواس را به واگذاشتی طبیعی. منام. حثاث. رقد. رقود. رقاد. هجعت. کری. سبات. نعاس.

(خا ) [ په. ] ۱ - (اِ. ) حالتی توأم با آسایش و آرامش که بر اثر از کار بازماندن حواس ظاهر در انسان و حیوان پدید آید. ۲ - (ص. ) غافل، بی خبر. ۳ - جهتی که پرز، مو یا پشم در آن به آسانی روی هم افتد.، ~ خرگوشی کنایه از: غفلت و بی خبری.، ~ هفت پادشاه را

۱ - ( اسم ) حالتی توام با آسایش و آرام که بر اثر از کار باز ماندن حواس ظاهر در انسان و حیوان پدید آید نوم مقابل بیداری یقظه. ۲ - غفلت. ۳ - پرز جامه ( مانند مخمل ). ۴ - ( صفت ) خوابیده: حسن خوابست. یا خواب خرگوش. غفلت تغافل فراموشی. یا خواب خرگوشی. خواب خر گوش. یا خواب غفلت. غفلت و تغافل ( که بمنزل. خواب است ).

{hibernation , sleep mode} [رایانه و فنّاوری اطلاعات] حالتی که در آن پس از انتقال محتویات حافظۀ موقت به حافظۀ ثابت، رایانه بدون فعالیت باقی می ماند تا بتوان پس از مدتی روند کار برنامه ها را بدون تغییر از سر گرفت

💡 جهان گشت پر سبزه و رود آب سر غمگنان اندر آمد به خواب

💡 پذیره شد آسایش و خواب را روان کرد بر کف می ناب را

💡 طیب باشد دو گونه اندر خواب این یکی راحت آن دگر همه تاب