جاهطلبی به عنوان تلاشی فردی برای دستیابی به اهدافی نظیر موفقیت، شناخت، نفوذ، رهبری، دانش یا قدرت تعریف میشود. بر خلاف تعهد، جاهطلبی به جای نوعدوستی، جنبهای خودخواهانه دارد. با این حال، جاهطلبی به دنبال تصاحب منافع مادی بهطور مستقیم یا غیرمستقیم نیست. این مفهوم موضوع بحثهای متعددی در زمینههای اخلاقی-فلسفی، روانشناسی، تربیتی و علوم سیاسی است. ریشه واژه جاهطلبی به زبان آلمانی باستانی شرافت و طمع برمیگردد و در آلمانی میانه بالا به شکل erengitec ثبت شده است. ارسطو نیز در اثر خود، اخلاق نیکوماخوس، به جاهطلبی اشاره کرده و آن را در زمره احساسات لذتبخش ذهنی قرار میدهد. او بهطور دقیقتر توضیح میدهد که مانند سایر نگرشهای ذهنی، جاهطلبی میتواند در درجات مختلفی از شدت وجود داشته باشد.
جاه طلب
لغت نامه دهخدا
جاه طلب. [ طَ ل َ ] ( نف مرکب ) جاه طلب کننده. جاه جوی. مقام خواه. منصب جو. آنکه بهر کاری و هر چیزی برای رسیدن بمقام و منصب تن دردهد. رجوع به جاه شود.
فرهنگ معین
(طَ لَ ) [ معر. ] (ص فا. ) دوستدار مقام و درجه.
فرهنگ عمید
کسی که برای رسیدن به مقام و مرتبۀ بلند کوشش کند، خواهان جاه و مقام.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه خواهان رسیدن بمقامات و در حات عالی است.
ویکی واژه
ambizioso
دوستدار مقام و درجه.
جمله سازی با جاه طلب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 همچو این جاهلان جاه طلب که غلو کرده در علو نسب
💡 مردم جاه طلب راه نیابند بدوست خانه جویان خدا خانه براندازانند
💡 جاهلانند همه جاه طلب خویشتن را علما کرده لقب
