جانبة در لغتنامه به عنوان مؤنث واژه جانب معرفی شده است؛ بدین معنا که این کلمه صرفاً شکلی مؤنث از همان واژۀ رایج جانب محسوب میشود. بر اساس این تعریف، هرگاه نیاز به تأنیث واژه جانب در ساختار دستوری یا معنایی خاصی باشد، از این شکل مؤنث استفاده خواهد شد. برای درک کاملتر مفهوم و کاربردهای احتمالی این واژه، ارجاع به مدخل اصلی جانب در منابع لغوی ضروری است، زیرا معنای اصلی از همان ریشه استخراج میگردد.
نوع دوم کلمه، یعنی جأنبة، از نظر ریشه و ساختار با واژۀ جأنب مطابقت داشته و آن را به صورت مؤنث بیان میکند. نکتۀ قابل توجه در تعریف این واژه، همانطور که در منتهیالارب ذکر شده، آن است که این شکل مؤنث میتواند بدون افزودن تاء تأنیث (ها) نیز به کار رود. این ویژگی، نشاندهندۀ انعطافپذیری در صرف این صفت در زبان عربی کلاسیک است، جایی که صفات برای مطابقت با موصوف مؤنث، گاهی تنها با تغییر حرکت یا حذف نشانههای تأنیث همراه میشوند.
در مجموع، مدخلهای ارائه شده دو ساختار متفاوت را در زبان فارسی یا عربی که در فرهنگها ثبت شده نشان میدهند. جانبة یک مؤنث مستقیم از «جانب» است که بیشتر جنبه دستوری-اشتقاقی دارد، در حالی که جأنبة مؤنث جأنب بوده و به دلیل کاربرد خاصی که در منابع عربی برای آن ذکر شده، از حیث صرف فعل یا صفت، نکات دقیقتری را در دستور زبان عربی مطرح میسازد. رعایت دقیق املایی و فاصلهگذاری صحیح در این بازنویسی، تأکید بر رسمیت متن و حفظ ساختار لغوی دقیق آن در زبان فارسی امروز است.
