جانب دار

جانب دار. [ ن ِ ] ( نف مرکب ) حمایت کننده. امدادکننده. اعانت کننده. ( از بهار عجم ). طرفدار. مددکار. دستگیر. یاور. وکیل. حامی. ( ناظم الاطباء ):
جانب خود را فروباید گذاشت
هر کرا دیدیم جانب دار تست.طالب آملی ( از بهار عجم ).

(نِ ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) حمایت کننده، طرفدار.

طرفدار، حمایت کننده.

مددکار، حمایت کننده، طرفدار، حمایت، طرفداری
( صفت ) حمایت کننده امداد کننده طرفدار.

حمایت کننده، طرفدار.

💡 جانب دارالشفا تا کی نهم پا ای حکیم آرزوی صندل بی دردسر باشد مرا

💡 شدم بجانب دارالقضا که تا بینم چگونه حکم کند آنکه بر سریر قضاست

💡 گفت اگر داری ز رنجوری تفی چون نرفتی جانب دار الشفی

💡 از دردسر به صندل مردم مکن رجوع بهر دوا به جانب دارالشفا مرو

💡 بیا به جانب دارالشفای خالق خویش کز آن طبیب ندارد گریز بیماری

💡 یا که از دارالحوادث بار رحلت بسته‌ام رخت هستی جانب دارالامان آورده‌ام