ترسو

ترسو. [ ت َ ] ( ص نسبی ) ( از: «ترس » + «َو»، ظاهراً علامت کثرت ) جبان و صاحب جبن و کم جرئت. ( ناظم الاطباء ). پرترس. بسیارترس. در تداول عوام، بزدل آنکه از هر چیزی کوچک و مختصر ترسد.
ترسو. [ ت ُ ] ( اِخ ) دهی در کلارستاق. رجوع به مازندران رابینو بخش انگلیسی ص 108 و ترجمه وحید ص 146 شود.

(تَ ) (ص. ) ترسنده، کم جرأت، کم دل.

کسی که از هر چیزی بترسد و بیهوده دچار ترس و بیم شود، کم جرئت، کم دل.

کم جرات، کم دل، کسی که ازهرچیزی بترسدوبیم دارد
( صفت ) ترسنده خایف.کم جراتکم دل.
دهی در کلارستاق.

💡 سخت مکار است و ترسو این جناب دل بر او زبن روی نتوانیم بست

💡 به خون از نرگس ترسومه می شست ز لب جای تبسم زهر می رست

💡 انتقام تو نه آن اخگر اخترسوزست که در امعای شترمرغ پذیرد تحلیل