به‌سان

💡 مولوی در این بیت عقل را به‌سان انسانی تصور کرده که دارای دیده و چشم است. به همین ترتیب طرب را.

💡 درو ز کج‌نظری عکس نیزه گرافتد به‌سان حلقه نهد سر به هم سُنَین و بُنَین

💡 منقل مربع کعبه‌سان، آشفته در وی رومیان لبیک گویان در میان، تن محرم آسا داشته

💡 نه درکشمر بود سروی به‌سان قامت و قدش نه چون رویش بود نقشی به‌کشمیر و دیار اندر

💡 برآمد از کنام شرق شیری آتشین مخلب گریزان انجمش از پیش روبه‌سان گرازآسا

💡 شبه‌سان حقه‌ای‌ کفتید و بپراکند درهایش شب‌آسا زنگیی خندید و بدرخشید دندانش