معتد

معتد. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) آماده کرده و موجود. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
معتد. [ م ُ ت َ د د ] ( ع ص ) شمرده شده و حساب کرده شده و اعتناشده. ( ناظم الاطباء ): پوشنج از جمله مضافات هراة بود و در اعتداد بغراجق عم سلطان معتد. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 242 ).
- معتدٌبه؛ شمار گرفته شده یعنی معتبر و قابل اعتبار. ( غیاث ) ( آنندراج ). فراوان. هنگفت. بسیار.
معتد. [ م ُ ت َ / م ُ ت َ دِن ْ ] ( ع ص ) به معنی از حد درگذرنده و سخت ستمکار در اصل معتدی بوده «یا» در حالت جری و رفعی ساقط شد. ( غیاث ) ( آنندراج ). از حد درگذشته و سخت ستمکار. ( ناظم الاطباء ): و ما یکذب به الاکل معتد اثیم. ( قرآن 12/83 ). مناع للخیر معتد اثیم. ( قرآن 12/68 ). مناع للخیر معتد مریب. ( قرآن 25/50 ).

(مُ تَ دّ ) [ ع. ] ۱ - (اِفا. ) در شمار آینده، معدود شونده. ۲ - از حد درگذرنده. ۳ - (اِمف. ) گمان شده، تخمین زده شده.

به شمارآمده، شمرده شده.

به شمار آمده، شمرده شده، اعتناشده
۱- ( اسم ) در شمار آیندهمعدود شونده. ۲- از حد در گذرنده. ۳ - ( اسم ) گمان شده تخمین زده شده.
به معنی از حد در گذرنده و سخت ستمکار در اصل معتدی بوده [ یا ] در حالت جری و رفعی ساقط شد.

[ویکی الکتاب] معنی مُعْتَدٍ: تجاوزکار - بیرون رونده از حد (از مصدر "اعتدا " است و اعتدا به معنای بیرون شدن از حد است )
ریشه کلمه:
عدو (۱۰۶ بار)
«مُعْتَد» از مادّه «عَدْو» به معنای متجاوز است، خواه متجاوز به حقوق دیگران باشد، یا از حدود احکام الهی تجاوز کند.

💡 هر کرا جان معتدل شد اینچنین سنگ جسمش لعل دل شد اینچنین

💡 بر راحت معتدل مزیدی مطلب کز حرف زیاده می‌شود عذب عذاب

💡 چون رسن رامعتدل افتاد تاب گر بود صد رشته گردد یک طناب

💡 این سخن نقل است زاسکندر که گفت هرچه گیری معتدل باید گرفت

💡 گرچه مردی سرد گوئی گرم دل جهد کن تا بو که گردی معتدل