زد

زد. [ زَ ] ( مص مرخم، اِ مص )لطمه و ضرب و صدمه و مشت و کوب. ( ناظم الاطباء ). زدن. و در ترکیب بکار رود.

و بند (زَ دُ بَ )(اِمر. ) (عا. ) توطئه، توطئه - چینی.
(زَ ) (اِ. ) صمغ.

صمغ.
۱. = زدن
۲. زده (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): زبان زد، گوش زد.
* زد و بند: [عامیانه، مجاز] ساخت و پاخت و سازش نهانی دو یا چندتن برای پیش بردن کاری یا به دست آوردن چیزی.
* زد و خورد:
۱. یکدیگر را کتک زدن.
۲. [مجاز] جنگ.

( اسم ) صمغ: بارزد کنگر زد ( صمغ کنگر ).
ماده چسبناک که از درخت و گیاه بیرون می تراود

[ویکی الکتاب] معنی ضَرَبَ: زد
معنی کَشَفَتْ: بالا زد (در عبارت"کَشَفَتْ عَن سَاقَیْهَا"یعنی دامن لباسش را بالا زد)
معنی تَبَسَّمَ: لبخند زد
معنی صَکَّتْ: سیلی زد
معنی کَشَفَ: برطرف کرد - کنار زد
معنی یَقْتَتِلَانِ: آن دو می جنگیدند - به قصد کشت با یکدیگر زد و خورد می کردند
معنی نَادَانَا: ما را ندا داد - ما را صدا زد (ندا به معنای صدا زدن و خواندن با صدای بلند است )
معنی نَادَاهُ: او را ندا داد - او را صدا زد (ندا به معنای صدا زدن و خواندن با صدای بلند است )
معنی نَادَاهُمَ: آنان را ندا داد - آنان را صدا زد (ندا به معنای صدا زدن و خواندن با صدای بلند است )
معنی نَادَیٰ: ندا داد - صدا زد (ندا به معنای صدا زدن و خواندن با صدای بلند است )
معنی نَادَاهَا: آن زن را ندا داد - آن زن را صدا زد (ندا به معنای صدا زدن و خواندن با صدای بلند است )
معنی نَادَتْهُ: او را ندا داد(فاعل مؤنث) - او را صدا زد(فاعل مؤنث) (ندا به معنای صدا زدن و خواندن با صدای بلند است )
معنی طَبَعَ: مُهر زد ( بر دل مهر زدن کنایه از این است که راه ورود هدایت و نور به آن دل را ببندند همانطور که وقتی چیزی را مُهر وموم می کنند چیزی نمی تواند به آن وارد شود.)
معنی یُنَادِ: ندا می دهد- صدا می زد - فرا می خواند (ندا به معنای صدا زدن و خواندن با صدای بلند است)
معنی یُنَادِی: ندا می دهد- صدا می زد - فرا می خواند (ندا به معنای صدا زدن و خواندن با صدای بلند است )
ریشه کلمه:
زید (۶۲ بار)

💡 مظفّر لوای مشیّد اساس شهنشاه عباس یزدان سپاس

💡 شاید و زیبد و سزد که سخن هر چه آری همه چنین آری