خوشبخت

خوش بخت. [ خوَش ْ / خُش ْ ب َ ] ( ص مرکب ) سعید. بختور. نیک روز. نیک اختر. مرزوق. بختیار. خوش طالع. مقابل بدبخت. دولت یار. خوش اقبال. مسعود. بلنداختر.

( ~. بَ ) (ص مر. ) نیک بخت، خوش اقبال.

خوش طالع، خوش اقبال، نیک اختر، سعادتمند.

( صفت ) نیک بخت خوش اقبال سعادتمند سعید مقابل بدبخت.

ویژگی آنکه به جهت داشتن مجموعه‌ای از امتیازات و امکانات مادی و معنوی، در آرامش و رفاه زندگی می‌کند، یا جهت داشتن ویژگی روانی، از زندگی راضی است. مقابل بدبخت. خوشبخت از دو کلمه خوش - بخت شکل گرفته و به معنی دارنده بخت و اقبال نیکو‌ است.
نیک‌بخت، خوش اقبال.

💡 و اگر در تنهائی نبود، شود که در سکوت بود هر چند که سلامت تنهائی از آن سکوت بیش است. و اگر در سکوت نبود، شود که در سخن سلف صالح بود. اما خوشبخت کسی است که در نفس خویش خلوت یابد و خداوند موفقیت می دهد.

💡 این‌جهان جای توقف نیست خوشبخت آنکه او چون‌نسیمی خوکذشت ازاین کلستان بی‌خبر

💡 آتش‌های کوچک در همه جا سرنوشت درهم آمیخته خانواده به ظاهر خوشبخت ریچاردسون و یک مادر و دختر مرموز را روایت می‌کند. این داستان، رازها، ذات هنر و هویت و فشار سنگین مادری را کاوش می‌کند و نشان می‌دهد که اطاعت از قانون همواره منجر به دفع بلا نمی‌شود.

💡 از صدمت پا منال و کوتاهی گام خوشبخت نشین که سربلندیت بجاست

💡 در عین خوشی بود فراوان خوشبخت‌، که دست و لب کزانست

💡 ارواح سعادتمندان از آن دل آکنده و خود از دست بدبختان، بی آنکه ایشان خواهند، کنده شود. خوشبخت‌ترین مردم دنیا آن کس است که از آن نفرت کند و آن کس به هوسش دچار شد، هلاک شود.