خمک

خمک. [ خ ُ م َ ] ( اِ ) صدای دست بر دست زدن با اصول و ضرب گرفتن مطابق ساز. ( انجمن آرای ناصری ) ( از ناظم الاطباء ). || ( اِ مصغر ) مصغر خم. ( ناظم الاطباء ). || دف خرد که چنبرش از روی بوده و نیک عمیق باشد. ( شرفنامه منیری ).
خمک. [ خ ُم ْ م َ ] ( اِ ) خنبک. ( ناظم الاطباء ) ( برهان قاطع ) ( جهانگیری ). || صدای دست بر دست زدن با اصول و ضرب گرفتن مطابق ساز. ( ناظم الاطباء ) ( برهان قاطع ):
درآمد بشورش دم گاودم
بخمک زدن خام روئینه خم.نظامی ( از فرهنگ جهانگیری ).|| ( اِ مصغر ) دف کوچکی که دو چیز آن رویین و یا از برنج باشد. || خم کوچک. ( ناظم الاطباء ).
خمک. [ خ ُ م َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان شهرکی بخش شیب آب شهرستان زابل، دارای 1920 تن سکنه. آب آن از رودخانه هیرمند و محصول آن غلات و لبنیات و پنبه و صیفی است. شغل اهالی زراعت و گله داری و قالیچه و گلیم و کرباس بافی. راه مالرو و ده باب دکاکین مختلف و دبستان دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).
خمک. [ خ ُ م َ ] ( اِخ ) دهی است از بخش میان کنگی شهرستان زابل. دارای 960 تن سکنه. آب آن از رودخانه هیرمند و محصول آن غلات و لبنیات و صیفی و پنبه. شغل اهالی زراعت و گله داری و قالیچه و گلیم و کرباس بافی و راه مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

(خُ مَ ) (اِ. ) دف و دایرة کوچکی که چنبر آن از برنج یا روی باشد.

نوعی دف که چنبر آن از برنج یا روی بود.

خمک (زهک). خمک، بخش مرکز بخش خمک شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در بخش خمک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۶۳ نفر ( ۳۲۴خانوار ) بوده است.

دف و دایرة کوچکی که چنبر آن از برنج یا روی باشد.

💡 به دور خمکدهٔ اعتبارگردیدیم سپهر و مهر همان‌ساغر و سبوی تو داشت

💡 گر کاستهٔ رنجی یک خمکده صهبا نوش ور در طلب گنجی یک مرتبه ویران باش

💡 زی خمکده خواندم ار فلانکس به شتاب بی مصلحتی مدان درنگی به عتاب

💡 به خیال چشم تو می‌کشم زهزار خمکده رنگ می قلم مصورنرگست چه‌کشد اگرنکشد قدح

💡 بیشتر مردان شوند بر دست نامردان هلاک شیر اکثر زخمکاری از نیستان می خورد

💡 ز سیر خمکدهٔ عشق سرخوش آمده ایم کدام باده به خونابهٔ جگر ماند؟