نایابی

نایابی. ( حامص مرکب ) قلت. کمیابی. ( ناظم الاطباء ). نایاب بودن.

۱ - یافت نشدن.۲ - کمیابی ندرت.

💡 شرم نایابی مطلب عرقی‌ساز نکرد تا ره‌ کوشش مقصدطلبان ‌گل می‌داشت

💡 درد نایابی و نادانی «نظیری » مشکل است غیر خاموشی ندیدم هیچ درمانی دگر

💡 گداختیم ز دود خمار نایابی به یک دو جرعه کس آبی نزد به اخگر ما

💡 بیدل دل هر ذره تپش‌خانهٔ آهی‌ست نایابی مطلب چقدر درد طلب داشت

💡 طبع در نایابی مطلب سراپا شکوه است تا بود از می تهی لبریز فریادست جام

💡 ز نایابی در وصل تو قیمت یاب‌تر گردد محیط حسن را هرچند طوفان خیزتر سازی