فزار

فزار. [ ف َ ] ( اِ ) به معنی افزار که آلت پیشه وران باشد یعنی آلتی که مردم اصناف بدان کار کنند. ( برهان ). افزار. ابزار. رجوع به افزار و ابزار شود. || به کنایت به معنی آلت مردی به کار رود:
تا آنگهی که جمله در انبان تو نهند
هر کی فزار خویش چو ثعبان موسوی.سوزنی.

(فَ ) (اِ. ) نک افزار.

افزار، ابزار.

نک افزار.

💡 انبیا گویند روز چاره رفت چاره آنجا بود و دست‌افزار زفت

💡 کباب تر و بوی افزار خشک اباهای پرورده با بوی مشک

💡 هان بگیرید ز سر دستارش سر بکوبید ز پای افزارش

💡 برافراخت افزار کشتی بساز بدان ره که بود آمده گشت باز

💡 بر همه کاری، فلک افزار داد پشت قوی کرد، سپس بار داد

💡 وان کوکب دیگ‌پایه کردار در دیگ فلک فشانده افزار