شالوده

شالوده. [ دَ / دِ ] ( اِ ) بنیاد عمارت. شاید این لفظ ترکی باشد. ( فرهنگ نظام ). شالُده. بنیاد. بنیاد نخست دیوار. أس و اساس. پایه. پی. بنلاد. بنوری. بنبری. بنبره. بنوره.

(دَ یا دِ ) (اِ. ) = شالده: بنیاد، اساس.

۱. بنیاد، پی دیوار.
۲. طرح و نقشه.

شالده، بنیاد، پی دیوار، طرح ونقشه
( اسم ) شالده. توضیح بعضی این کلمه را غیر فصیح و شالده را فصیح دانند.

{foundation} [مهندسی عمران] پِی بزرگی که مجموعۀ بارهای ساختمان را به زمین منتقل کند

شالوده (جمع شالوده‌ها)
شالده: بنیاد، اساس.
پایه
بنیاد

💡 امروز روزی است که بر وداد و اتحاد ما بین دولت و ملت افزوده می‌شود و اساس دولت و ملت بر شالوده محکم گذارده می‌شود.

💡 بنای این سازه را می‌توان به سه بخش شالوده یا پی آجری، ساقه یا بدنه و پوشش مخروطی گنبدی تقسیم نمود.

💡 دیوار روی شالوده‌ای سنگی ساخته شده بود و احتمالاً به موازات آن در داخل دیوارهای کوچکتری نیز برپا شده بودند.

💡 این مقبره بنایی است که به‌طور نامساوی از دو قسمت تشکیل یافته، یک عمارت چهارگوش مرکزی و یک مقصوره مانند پنج ضلعی در جلو. اضلاع این بنا که بر روی شالودهٔ سنگی قرار گرفته دارای تاق‌نماهای نوک تیزی است.

💡 می‌گفت صفی بر در میخانه که از عشق معمار ازل ریخته شالوده ما را