دفینه

( دفینة ) دفینة. [ دَ ن َ ] ( ع ص ) پنهان. ( منتهی الارب ). آنچه مدفون شود. ( از اقرب الموارد ). || امراءة دفینة؛ زن پنهان. ( منتهی الارب ). زن پوشیده و مستور. ( از اقرب الموارد ). || درزیر خاک کرده. ( دهار ). مدفون. || ( اِ ) گنج. ( منتهی الارب ). کنز. ( اقرب الموارد ). ج، دَفائن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). و رجوع به دفینه شود.
دفینه. [ دَ ن َ / ن ِ ] ( از ع، اِ ) دفینة. مالی که در زمین دفن کرده باشند. ( غیاث ). ثقل. گنج. خزانه. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). گنجینه. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به دفینة شود: مغفل... گفت بیا تا از آن دفینه چیزی برگیریم. ( کلیله و دمنه ).
ای صورتت ز گوهر معنی خزینه ای
ما را ز داغ عشق تو در دل دفینه ای.سعدی.|| ( اصطلاح حقوق مدنی ) مالی است که در زمین یا بنائی دفن شده و برحسب اتفاق و تصادف پیدا شود. ماده 173 قانون مدنی دفینه ( و به اصطلاح فقهی، کنز ) با «لقطة» موارد مشترکی پیدا می کند.( از فرهنگ حقوقی ). || گور. قبر. مرقد. مدفن: اندر ذکر مقابر و نواویس و دفینه پیغامبران. ( مجمل التواریخ والقصص ). پس ذکر مقصود کنیم از دفینه دانیال. ( مجمل التواریخ والقصص ). ایوب را دفینه به شام اندر روایت کنند. ( مجمل التواریخ والقصص ). شموئیل و داود را دفینه به بیت المقدس است. ( مجمل التواریخ والقصص ).

(دَ نِ ) [ ع. دفینة ] (اِ. ) گنج یا پولی که در زمین دفن کرده باشند. ج. دفاین.

۱. پنهان.
۲. (اسم ) پول یا چیز دیگری که زیر خاک پنهان کرده باشند، گنج.

پنهان، پول یاچی دیگرکه زیرخاک پنهان کرده باشند
( اسم ) پول و مالی که در زمین دفن کرده باشند گنجینه جمع دفائن ( دفاین ).

{hoard} [باستان شناسی] مجموعه ای از اشیای ارزشمند که در زمین دفن شده اند

پنهان.
پول یا چیز دیگری که زیر خاک پنهان کرده باشند؛ گنج.

💡 هر کس بر آن که بر صفتِ گنجِ کُنجِ ما حاصل کند ز ملکِ قناعت دفینه‌ای

💡 بیدل به خاکساری خود ناز می‌کند ای در غبار دل ز خیالت دفینه‌ها

💡 خادم قصر مرا دفینهٔ خسرو چاکرکاخ مرا خزینهٔ قارون