خود پسندی

خودپسندی. [ خوَدْ / خُدْ پ َ س َ ] ( حامص مرکب ) تکبر. غرور. نخوت. ( ناظم الاطباء ). خودستایی. کبر. ( یادداشت بخط مؤلف ):
نیکنامی خواهی ای دل بابدان صحبت مدار
خودپسندی جان من برهان نادانی بود.حافظ.

خودپسند بودن، تکبر، غرور.

تکبر غرور
عمل خود پسند

arroganza

💡 توبه علم آن و من به عیب همان رد مکن آنچه خود پسندیدی

💡 ارْجِعِی إِلی‌ رَبِّکِ بازگرد با خداوند خویش راضِیَةً مَرْضِیَّةً (۲۸) پاداش و کردار خود پسندیده و خداوند تو از تو از کردار پسندیده.

💡 خاطر آشفته کار زلف و کاکل می کند خود پسندیهای مجنون در بیابان تازه تر

💡 دل من بخود پسندی نکشد ز سجده ات سر که فرشته دیو سازد سر کبر خودپسندان

💡 درین مدت غم هجران عبث بر خود پسندیدم ندانستم که از مرگم دلت خشنود می‌گردد

💡 که در دم بر تو خوانند از طریق خود پسندیها چو مضمونی ز نظم خود بر آن سنگین دلان خوانی