یود

یود. [ ] ( اِخ ) بوذ. نام دیگر کوه سراندیب که حضرت آدم بدانجا افتاد. ( از مجمل التواریخ والقصص ص 181 ). و رجوع به سراندیب شود.

[ویکی الکتاب] معنی یَوَدُّ: دوست دارد(ود نوع خاصی از حب و دوست داشتن است و آن حبی است که آثار و پیامدهایی آشکار دارد )
معنی مَا یَوَدُّ: دوست ندارد(ود نوع خاصی از حب است و آن حبی است که آثار و پیآمدهایی آشکار دارد )
ریشه کلمه:
ودد (۲۹ بار)
«یَوَدُّ» از مادّه «وُدّ» (بر وزن حُبّ) به معنای «دوست داشتن» توأم با «تمنّی» است، و به گفته «راغب» در هر یک از این دو معنا (بلکه در هر دو معنا) نیز به کار می رود.

💡 ولی ببخش تو در حدایقست و ریاض عدو ز کوشش تو در سلاسلست و قیود

💡 ... وَ جَعَلَ بَیْنَکُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً یودّ الرجل زوجته و المرأة زوجها وَ رَحْمَةً یعطف کلّ واحد منهما علی صاحبه.

💡 خلاصه چون سوی تبریز آمدم رستم هم از عقود مهالک هم از قیود محن

💡 بغمی نیوده پا بست نشده زمامت از دست تو که بار غم نداری بقطار ما نیائی

💡 او که چون پرده قیود درید بعد از این این و آن چرا جویم

💡 و گر با عقل یک حالش بود راست بآن مقدار حسن او هیوداست