یسنه

یسنه عبارت است از نیاش و دعا به ایزدان و ارواح کیش زرتشتی و دستورات مذهبی و غیره. بخشی از قوانین مکتوب خرده اوستا در زمان ساسانیان را تشکیل می‌داد به چهار قسمت یسنه، وندیداد (ویدودات)، یشت‌ و ویسپرد تقسیم می‌گردد.

💡 شَهواز حَیسه سُوار، سُوار حَیسه / حَیسنه به خان بداد، خُوس مَند به جَنگه

💡 احتمالاً به سبب این باور راسخ که خود از پیروان «اشه» است، باشد که زرتشت در در یسنه ۳۰ اعلام می‌دارد با «گوش‌ها[ی خویش] بشنوید بهترین [سخنان] را و ببینید با منش روشن، هر یک از شما – چه مرد و چه زن – پیش از رویداد بزرگ… از میان دو راه [یکی را] برگزینید و این [پیام] را [به دیگران] بیاموزید.» سپس توضیح می‌دهد که چگونه آن دو مینوی همزاد یکی در پندار و گفتار و کردار نیک سخن گفت و دیگری بد؛ و نیک‌آگاهان راستی را برمی‌گزینند.