گلشیفته یک واژه فارسی است که از دو بخش «گل» و «شیفته» تشکیل شده و در مجموع به معنای «دلباخته گل» یا «عاشق گل» است. این کلمه معمولاً برای توصیف کسی به کار میرود که دلبسته زیباییها، لطافت و ظرافتهاست و نسبت به زیبایی طبیعت یا چیزهای نیکو علاقه و محبت دارد. در ادبیات فارسی، گلشیفته نمادی از لطافت، حساسیت و دلبستگی به زیبایی و نیکویی است. این واژه بار معنایی مثبت دارد و نشاندهنده صفات ظریف و عاشقانه است. در نامگذاری افراد نیز به کار میرود و بیانگر شخصیتی با روح لطیف، مهربان و دلپذیر است. گلشیفته در فرهنگ ما با حس زیباییشناسی و توجه به لطافت و هنر نیز همراه است. این واژه بیشتر در شعر و متون ادبی دیده میشود و بار احساسی قوی دارد. گلشیفته میتواند به علاقه شدید به زیباییهای زندگی، طبیعت یا هنر اشاره داشته باشد.
گلشیفته
فرهنگ اسم ها
اسم: گلشیفته (دختر) (فارسی) (گل) (تلفظ: golshifte) (فارسی: گُلشیفته) (انگلیسی: golshifteh)
معنی: فردی که عاشق گل است
جمله سازی با گلشیفته
💡 این همچنین نخستین همکاری مشترک او با گلشیفته فراهانی است، که در بخشهایی از این اثر پیانو مینوازد و میخواند.