گرو بستن

گرو بستن. [ گ ِ رَ / رُو ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) شرط. نذر. مراهنه. با کسی گرو بستن. رهان. ( زوزنی ). خَطَر؛ و آنچه در میان کنند چون در چیزی گرو بندند. تخاطر. ( منتهی الارب ):
با که گرو بست زمین کز میان
باز گشاید کمر آسمان.نظامی.

( ~. بَ تَ ) (مص ل. ) شرط بستن.

( مصدر ) شرط بستن بر سر چیزی رهن نهادن گرو نهادن: ( امام ) گفت ( یعقوب بن اسحاق کندی را ): بر پار. کاغذ چیزی نویسم اگر تو بیرون آری که چه نبشتم ترا مسلم دارم پس گرو بستند.

شرط بستن.

💡 گرو بستند برف و خشم رامین که نه آن کم شود تا روز نه این

💡 چون گرو بستند غالب شد صواب در دوام و معجزات و در جواب