گاو ماهی

گاوماهی. ( اِخ ) ( افسانه ) گاوی که پای بر پشت ماهی دارد و زمین بر پشت گرفته. حیوانی است در افسانه هاگویند کره ارض بر پشت او ایستاده است:
ز زخم سمش گاوماهی ستوه
بجستن چوبرق و بهیکل چو کوه.فردوسی.و اگر بر زمین نگریستی تا پشت گاوماهی ملاحظه کردی. ( مجالس سعدی ).
- تا گاوماهی؛تا آنسوی زمین: شمشیر علی بروز خندق از عمرو گذر کرد و زمین را بشکافت و به گاو ماهی رسید. ( داستان ).

(اِمر. ) نک گاوزمین.

= گاو * گاو زمین: ز زخم سمش گاوماهی ستوه / به جستن چو برق و به هیکل چو کوه (فردوسی: لغت نامه: گاوماهی ).

گاو افسانه یی که پای بر پشت ماهی و زمین بر دو شاخ دارد: [ ز زخم سمش گاو ماهی ستوه بجستن چو برق و بهیکل چو کوه. ] ( فردوسی )
( اسم ) گونه ای ماهی استخوانی که در بحر خزر فراوانست.

💡 کند در دیده ها عمقش سیاهی در آبش غرق گشته گاو ماهی

💡 ببستند ره را به جنگ آوران ز بس کشته شد گاو ماهی گران

💡 در زمین گاو سیاهی از شماست زیر بار گاو ماهی از شماست

💡 چه زد پنجه بر پشت شیر آفتاب سرگاو ماهی درآمد ز خواب

💡 یکی لشکر آمد به هامون ز کوه که شد گاو ماهی ز جنبش ستوه

💡 چنان صاف است آبش از سیاهی توان دیدن به پشت گاو ماهی