کولیت

کولیت. [ ک ُ ] ( فرانسوی، اِ ) ( اصطلاح پزشکی ) ورم مخاط روده فراخ که معمولاً با عوارض دفع بلغم و خون و چرک همراه است. ورم قولون. ( فرهنگ فارسی معین ).

(کُ ) [ فر. ] (اِ. ) ورم مخاط رودة فراخ که معمولاً با عوارض دفع بلغم و خون و چرک همراه است، ورم قولون.

التهاب حاد یا مزمن روده که ممکن است به دلیل تنگی یا زخم باشد.

( اسم ) ورم مخاط رود. فراخ که معمولا با عوارض دفع بلغم و خون و چرک همراه است ورم قولون.

کولیت (colitis)
التهاب کولون (رودۀ بزرگ)، همراه با اسهال غالباً خونی. علت آن معمولاً عفونت یا برخی از انواع اسهال خونی باکتریایی است. زخم شدن آن را «کولیت اولْسر» می گویند.

ورم مخاط رودة فراخ که معمولاً با عوارض دفع بلغم و خون و چرک همراه است، ورم قولون.

💡 در کاوش‌های باستان‌شناسی آثار باستانی کشف شده‌است که گواه این نتیجه است که این مکان برای اولین بار توسط گروه کوچکی از کشاورزان در دوره کالکولیتیک، حدود ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد، آباد شده‌است. همچنین نشانه‌هایی از عصر هلنیستی وجود دارد.

💡 همچنین به نظر می‌رسد که الیگوساکاریدهای شیر انسان بر واکنش سلول‌های خاص سیستم ایمنی بدن تأثیر می‌گذارند به نحوی که پاسخ‌های التهابی را کاهش می‌دهند. همچنین گمان می‌رود که این الیگوساکاریدها خطر ابتلای نوزادان نارس به بیماری بالقوه کشندهٔ انتروکولیت نکروزان را کم می‌کند.

💡 نظریه‌های بسیاری برای به وجود آمدن این بیماری وجود دارد که از آن جمله می‌توان به استفادهٔ بیش از حد استروئیدها، شیمی‌درمانی، مصرف بیش از اندازه الکل، فشارخون بالا، واسکولیت و بیماری‌هایی از این قبیل نام برد.

💡 هیپرتانسیون شدید و غیرقابل کنترل، خونریزی فعال (هموراژی)، نارسایی کبد، نارسایی کلیه، کولیت اولسراتیو، آمبولی مغزی اخیر، صدمه عروقی مغز، سابقه انجام جراحی اعصاب در ۲ ماه اخیر، جراحی اخیر قفسه سینه، زخمهای اولسراتیو.