کمردار

کمردار. [ ک َ م َ ] ( نف مرکب ) بمعنی خادم و ملازم و نوکر و خدمتکار باشد. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). کنایه از خادم و ملازم و خدمتگار. ( از انجمن آرا ):
آبای علویند کمردار این خلف
راضی بدان که سایه بر آبا برافکند.خاقانی.چرخ هارون کمردارش و چون هارونان
ز انجمش زنگله ها درکمر آویخته اند.خاقانی.قبا بسته کمرداران چون پیل
کمربندی زده مقدار ده میل.نظامی.

( ~. ) (ص فا. ) خادم، ملازم.

کمردار روستایی در دهستان رضوان بخش کالپوش شهرستان میامی استان سمنان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۲۲ نفر ( ۳۷خانوار ) بوده است.

خادم، ملازم.

💡 بصد لغزیدن از کوه کمردار روان گشته سوی دشت شمردار

💡 تا چرخ کمان دارد تا کوه کمر دارد از فخر کمان داری و ز عز کمرداری

💡 ز بند آن هر دو سگ را برگشاده کمرداری چو شاهی ایستاده

💡 چو دربان بدید آن سپاه‌گران کمردار بسیار و ژوپین وران

💡 ایجان جهول ما تو مور سبکساری بس کوه گران یارا دامن بکمرداری

💡 هرگه که سیر کلک کمردار او کند سردل دوات کلهدارش آشکار