کسترت

یا کستر، از اسامی مشترک زبان اوستایی، سکایی سده هفتم پیش از میلاد.

💡 می شود بازیچه باد صبا خاکسترت بی طلب زنهار چون پروانه در محفل مشو

💡 خاکسترت کنم من روزی در آتش خود وز دستم ار بنالی خاکسترت بسوزم

💡 خاکسترت از دود نفس بال فشان است آتش قفس فاخته دارد پر زاغش

💡 نیستی شاید به داد اضطراب ما رسد شعله را بی‌سعی خاکسترتسلی مشکل است

💡 تودهٔ خاکسترت گوگرد احمر کی شود تا نسوزد پیکرت بر آتش سوزان عشق

💡 خرمن ماه تو آتش زنم از شعله آه که شود آینه خاکسترت ای مهر منیر