کج بین

کج بین. [ ک َ ] ( نف مرکب ) که کج بیند. احول. لوچ.کاج. ( ناظم الاطباء ). || آنکه خطا بیند. کسی که به خطا نگرد. ( فرهنگ فارسی معین ):
نیست کج بین را ز ناز آن بهشتی رو خبر
ورنه هر چین جبین آغوش حوردیگرست.صائب ( از آنندراج ).

( ~. ) (ص فا. ) ۱ - آن که خطا بیند. ۲ - احول، لوچ، دوبین.

۱. (پزشکی ) = لوچ
۲. آن که به جنبه های منفی چیزی توجه می کند، بداندیش.

آن که خطا بیند.
احول، لوچ، دوبین.

💡 از عناصر میل آتش می‌کند هر شب شهاب تا کشد بر دیده کج بین اعدای تو میل

💡 پیش خورشید رخش کی ماه گردد جلوه گر چشم کج بین آفتابی را دو می بیند مگر

💡 کجرویهای فلک علت کج بینی توست تا نگردد سرت،این خانه نگردد هرگز

💡 نیست کج بین را ز ناز آن بهشتی رو خبر ورنه هر چین جبین، آغوش حور دیگرست

💡 مدعی از دور، ناحق، خودنمائی می کند آب بنماید بلی در دیده کج بین سراب

💡 چو چشم معنیش کج بین شد ای یار معانی جمله کج پندارد اغیار