لغت نامه دهخدا
کتابچه. [ ک ِ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) کتاب کوچک. ( فرهنگ فارسی معین ) ( ناظم الاطباء ). || در تداول امروز دفتر سفید کوچک بقطع خشتی یا رقعی و کوچکتر برای تحریر. اوراق سفید که بر هم نهند و بشکل کتاب مجلد و صحافی کنند برای تحریر. || طومار یا دفتر مالیات که مستوفی در آن میزان درآمدهای مالیاتی یک ناحیه را می نوشت. ( فرهنگ فارسی معین ). و این اصطلاح امروز منحصر به دفترچه ٔثبت درآمد ممیزی املاک مزروعی است.