کب

کب. [ ک َ ] ( اِ ) کپ. اندرون رخ یعنی گردبرگرد دهان از جانب درون. ( آنندراج ). غُنب درتداول مردم قزوین. قب. ( برهان ذیل کب ):
روان گشته دایم دو چیز از چهارش
ز دو چشم کوری، ز دو کبش لالی.
عارضی ( لغت فرس چ دبیرسیاقی ص 11 و چ مرحوم اقبال ص 28 ذیل کپ ).
از لجاج خویشتن بنشسته ای
اندرین پستی لب و کب بسته ای.مولوی ( از آنندراج ).|| دهان را نیز گفته اند. ( برهان قاطع چ معین ). || لاف و ستایش بی جا. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به لپ وکپ در همه معانی شود.
کب. [ ک َب ب ] ( ع مص ) بر روی درافکندن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ): کب اﷲ عدوه؛ بر روی افگناد خدای دشمن او را. ( ناظم الاطباء ). || برگردانیدن. || گران شدن. || آتش افروختن. || گروهه گردانیدن رشته را. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || دست و پای شتر را زدن. ( با شمشیر و مانند آن ) ( از اقرب الموارد ).
کب. [ ک ُب ب ] ( ع اِ ) گیاه تلخ و شورمزه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).

(کُ ) (اِ. ) دهان، درون دهان.

۱. دهان.
۲. درون دهان.
۳. لپ.

کپ:دهان، درون دهان، لپ، آکب و آکپ هم گفته شده
( اسم ) ۱ - اندرون دهان گرد دهان از جانب درون. ۲ - دهان.
گیاه تلخ و شور مزه

دهان، درون دهان.
ماهی

💡 دلم که چون جگر میلی از تو می‌سوزد حلال توست، کسی را ازین کباب مده

💡 کن طواف اهل دل گر حج اکبر بایدت غیر دل حق را مقام و مسکنی در کار نیست

💡 پس با دل شکسته و، با چشم اشکبار رو در مدینه کرد که ای جد تا جدار!

💡 چو زیر ران کشم آن مرکبی که رایض او گه ریاضت او بود باد را استاد

💡 او را نظیر هست به خوبی در این جهان خاقان اکبر است که او را نظیر نیست

💡 هر کجا آتش علم گردد پر و بال من است نیست چون مرغ کباب از سوختن اندیشه ام