کلمهی «کاربن» به معنای عنصر شیمیایی کربن است که با نماد C در جدول تناوبی قرار دارد و یکی از عناصر پایهای و حیاتی در جهان محسوب میشود. کربن در حالتهای مختلف، مانند الماس، گرافیت و فولرنها، یافت میشود و هر حالت خواص فیزیکی و شیمیایی متفاوتی دارد. این عنصر نقش اصلی در ساختار ترکیبات آلی دارد و اساس حیات روی زمین را تشکیل میدهد. کربن میتواند با عناصر مختلف ترکیب شود و مولکولهای پیچیدهای مانند پروتئینها، چربیها و کربوهیدراتها را بسازد. در صنعت، این عنصر مصارف متنوعی دارد و در تولید سوختهای فسیلی تا ساخت فولاد و مواد مرکب صنعتی بهکار میرود. همچنین این عنصر نقش مهمی در محیط زیست و چرخهی کربن ایفا میکند و غلظت آن در جو میتواند بر روند تغییرات اقلیمی اثرگذار باشد. در شیمی و فیزیک، مطالعه و بررسی خواص و رفتارهای کربن به دانشمندان امکان میدهد ساختار مواد، چگونگی شکلگیری ترکیبات شیمیایی و روند واکنشها را بهتر درک کنند.
کاربن
لغت نامه دهخدا
کاربن. [ ب ُ ] ( فرانسوی،اِ ) کاربون. کربن. عنصر الالماس. جسم بسیطی که متبلور و بی شکل بصورت الماس و زغال سنگ در طبیعت یافت میشود. || زغال.
فرهنگ معین
(بُ ) [ فر. ] (اِ. ) کربن. کاغذ، کاغذی است که یک طرف آن رنگی است و آن را برای کپی برداشتن در هنگام نوشتن مورد استفاده قرار می دهند.
فرهنگ عمید
نوعی کاغذ به رنگ های مختلف که برای تهیۀ چند نسخه از یک متن بین کاغذهای سفید گذاشته می شود و در این صورت آنچه در کاغذ رویی نوشته شود، به کاغذهای زیرین هم منتقل می شود.
فرهنگ فارسی
کرسی گارن علیا در ناحیه تولوز ( فرانسه ) واقع در کنار گارن دارای ۳۲۱۸ تن سکنه راه آهن.
( اسم ) کربن یا کاغذ کاربن. کاغذ یست که یک طرف آن برنگ سیاه بنفش یا ابی و انرا برای مسوده برداشتن لای دو یا چند ورق کاغذ سفید میگذارند و چون بامداد یا قلم یا ماشین تحریر چیزی روی ورق. بالایی بنویسند بر ورقه یا ورقه های پایینی نقش بندد.
کاربون کربن