لغت نامه دهخدا
پیشت. ( اِ صوت ) آوازی برای راندن گربه. مقابل پیش پیش که خواندن گربه را است. لفظ راندن گربه را.پخ. بانگ و آوازی زجر و راندن گربه را. پیشت پیشت.
پیشت. ( اِ صوت ) آوازی برای راندن گربه. مقابل پیش پیش که خواندن گربه را است. لفظ راندن گربه را.پخ. بانگ و آوازی زجر و راندن گربه را. پیشت پیشت.
( اسم )کلمه ای که گربه را بدان رانند آوازی برای راندن گربه مقابل پیش پیش
(گفتگو): صدایی که با آن گربه را میرانند، پیش! آپیشته! از قدیم مرسوم بوده اکثر حیوانات اهلی با چند کلمه یا اصطلاح هدایت شوند مانند گاو، گوسفند، اسب یا گربه. در زبان بهاری برای دور کردن گربه کلمه پیشدع صرف میشود.
💡 خوشم با تو درین سودا که باشم با تو در کنجی تو سوی خویش ندهی راه و من پیشت کنم زاری
💡 نرسد بال و پر سعی به بی تابی دل می رسد پیشتر از تیر به منزل پیکان
💡 ز برگریز مرا چون شکوفه باکی نیست که پیشتر ز خزان خرج نوبهارم کرد
💡 در جان جهد زان پیشتر کاندر گلو یابد خبر نارفته از لب در جگر کز رخ گلستان پرورد
💡 چنان شد همنشینم چشم مست فتنهبار تو که آمد پیشتر از من به راه انتظار تو