استقضاء

استقضاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) طلب قضاء قاضی کردن. ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). یقال: اُستقضی ( مجهولاً ). ( منتهی الارب ). || حکم خواستن. || طلب گزاردن. پرداختن دین خواستن. وام بازدادن طلبیدن. وام بازدادن خواستن. ( منتهی الارب ).

(اِ تِ ) [ ع. ] (مص م ) قضاوت خواستن، تقاضای حق خود را کردن.

قضاوت خواستن، تقاضای حق خود را کردن.

💡 مساءله 6 - اگر در يكى از اين روزها رمى جمرات را فراموش كند واجب است در روزديگر آن را قضاء نمايد و اگر در دو روز فراموش نمايد در روز سوم قضاء مى كند وحكم در صورتى هم كه عمدا ترك كرده باشد همين است و چون خواست قضاء كند واجب استقضاء را بر اداء مقدم بدارد، و نيز واجب است آن چه زودتر فوت شده زودتر قضاء كند،بنابراين اگر رمى روز عيد و روز يازدهم را ترك كرده در روز دوازدهماول رمى روز عيد را قضاء مى كند و سپس رمى روز يازدهم را و در آخر روز دوازدهم را بهنيت اداء مى آورد و خلاصه كلام همانطور كه در اداء رعايت ترتيب واجب است در قضاء نيزواجب است هم در همه جمره ها و هم در بعضى از آن ها، پس اگر مثلا در روز يازدهم بعضى ازجمره ها مثلا جمره اولى را ترك كرده و روز بعد به يادش آمدهاول رمى روز قبل را انجام مى دهد بعدا آنروز را، بلكه احتياط آنست كه اگر همه جمرات وبعضى از آنها باچهار ريگ رمى كرده و روز بعد يادش آمداول قضاء را مى آورد بعد اداء را و اول آنچه قبلا قضاء شده مى آورد و سپس بعدى آنرا.