پیش درآمد به معنای مقدمه یا مقدمهچینی برای یک موضوع، اثر یا رویداد است. این واژه در متون ادبی، علمی، یا هنری به کار میرود و به بخش ابتدایی اشاره دارد که به معرفی موضوع، زمینهسازی و توضیحاتی درباره آنچه که در ادامه خواهد آمد میپردازد.
کاربردها
متون ادبی: در کتابها یا مقالات، پیش درآمد میتواند به خواننده کمک کند تا با موضوع و محتوای اصلی اثر آشنا شود.
سخنرانیها: در سخنرانیها، پیش درآمد میتواند شامل توضیحات اولیه درباره موضوع بحث باشد که به مخاطب کمک میکند تا بهتر متوجه موضوع شود.
تئاتر و موسیقی: در هنرهای نمایشی و موسیقی، پیش درآمد به بخش ابتدایی یک نمایش یا قطعه موسیقی اشاره دارد که معمولاً به آمادهسازی مخاطب برای آنچه که در ادامه خواهد آمد کمک میکند.
( پیش درآمد ) پیش درآمد. [ دَ م َ ] ( ن مف مرکب ) مقدمه. || ( مص مرکب مرخم، اِ مص مرکب ) پیش درآمدن. اقدام. ( منتهی الارب ). || اصطلاح موسیقی ) قطعه ای که در آغاز دستگاهی خوانند یا نوازند. برداشت.
( پیش درآمد ) (دَ مَ ) ۱ - مقدمه. ۲ - قطعه ای که در آغاز دستگاهی خوانند یا نوازند.
( پیش درآمد ) ۱. مقدمه.
۲. (موسیقی ) آهنگی که نوازندگان پیش از شروع آواز می نوازند.
( پیش در آمد ) ۱- ( مصدر ) پیش در آمدن اقدام. ۲- ( صفت ) مقدمه مدخل ( هر چیز ). ۳- قطعه ای که در آغاز دستگاهی خوانند یا نوازند در آمد برداشت. توضیح در هر نوبت مرتب سه قسمت اساسی میتوان قایل شد که اولین قسمت آن پیش در آمد است.در پیش در آمد مصنف ماهررعایت براعت استهلال کند: پیش در آمدهای درویش در موسیقی عصر حاضر ممتاز است.
پیش درآمد. نوعی فرم ضربی در موسیقی ایران. درویش خان که به دعوت ظهیر الدوله «ارکستر انجمن اخوت» را تشکیل داده بود، فُرمی را ابداع کرد تا نوازندگان برای شروع و قبل از آواز، آهنگی داشته باشند و به پیشنهاد رُکن الدین مختاری نام پیـش درآمد را بر آن نهادند. پیش درآمد غالباً در وزن ۴/۲، ۴/۳،۴/۴یا ۴/۶ است و سرعت (تِمپوی) کُند دارد. بیشتر پیش درآمدهای اولیه دارای یک «تِم» بودند که در گوشه های مهم دستگاه گردش می کرد. اولین دست مایۀ پیش درآمدهای اولیه همان جمله های آوازی ردیف بود که به آن ها حالتی موزون داده بودند. پیش درآمد اساساً یک فرم ضربی بی کلام است و شاید بتوان آن را معادل «پیشرو» در موسیقی قدیم ایران دانست. آهنگ سازان بسیاری روی این فرم کار کردند که از جمله معروف ترین آنان عبارت اند از درویش خان، رکن الدین مختاری، علی اکبر شهنازی، علینقی وزیری، مرتضی نی داود، موسی معروفی، و فرامرز پایور. از زمان درویش تا سال های دهۀ ۱۳۶۰ این فرم بیشتر رواج داشت و در سال های اخیر جز در برخی اجراها، چندان رایج نیست. پیش درآمد شور از شهنازی و پیش درآمد اصفهان از نی داود ازجمله پیش درآمدهای معروف است؛ بعدها روی پیش درآمد اصفهان نی داود کلام نیز گذاشته شد.
preludio
مقدمه.
قطعهای که در آغاز دستگاهی خوانند یا نوازند.