پس کوچه

پس کوچه. [ پ َ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) کوچه کوچکتری که به کوچه دیگر پیوسته است.

( ~. چِ ) (اِ. ) کوچه فرعی.

۱. کوچۀ کوچک.
۲. کوچۀ بن بست.

( اسم ) کوچ. کوچکتری که بکوچ. اصلی پیوسته است.

کوچه فرعی.

💡 از آن پس کوچه های پیش بسته که هرکس دیده پیشش پس نشسته

💡 شام از پس گرسنگی، مدتی مدید یک نیمه نان بخورده، پس کوچه در خفای

💡 لب خیرگیی می کند ار پیش ره آید ابروی گشادی ز پس کوچه تنگی

💡 فوت افسرده دلی چند ز پس کوچه خریم از پی مائده عشق به بازار شویم