پرهیزگار

کلمه پرهیزگار به افرادی اطلاق می‌شود که از انجام کارهای ناپسند و گناهان پرهیز می‌کنند و در تمام جنبه‌های زندگی خود، از جمله رفتار و کردار، تقوا و خویشتن‌داری را در نظر دارند. این واژه در زبان فارسی به معنای شخصی است که با تقوا و پرهیز از گناه زندگی می‌کند. پرهیزگاری نه تنها به معنای دوری از گناهان است، بلکه به معنای داشتن یک زندگی اصولی و اخلاقی نیز می‌باشد. این افراد سعی می‌کنند با رعایت اصول اخلاقی و معنوی، به خود و دیگران احترام بگذارند و در مسیر درست زندگی قدم بردارند. در واقع، پرهیزگار بودن به معنی داشتن یک نگرش مثبت و سازنده نسبت به زندگی و دوری از رفتارهای منفی است که می‌تواند به خود و دیگران آسیب برساند.

مترادف‌ها

پارسا، متقی، زاهد

متضادها

گناهکار، فاسق

فرهنگ فارسی

پرهیزکننده، پارسا، پاکدامن، باتقوی، پارسایی
( صفت ) پرهیز کار.

جمله سازی با پرهیزگار

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 چمن میشد ز عکس عارض او منور چون دل پرهیزگاران

💡 چه بانو گشسب و چه پرهیزگار بیایند با لشکر سی هزار

💡 جناب حاجی آقاسی‌که اوراست مسلّم شیوهٔ پرهیزگاری

💡 آن مرد بزرگوار که به عنوان فردی بسیار پرهیزگار در شهر شناخته می‌شد، همواره به کمک نیازمندان و فقرا در سکوت و فروتنی می‌پرداخت.

💡 رفتارهای اخلاقی و منش پاکیزه‌ی او نشان می‌داد که او انسانی بسیار پرهیزگار است که سعی می‌کند همیشه از انجام کارهای ناپسند خودداری کند.

💡 در داستان‌های قدیمی، معمولاً شخصیت‌های پرهیزگار با صبر و شکیبایی زیاد، در نهایت به آرامش روحی و رضایت قلبی دست پیدا می‌کردند.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران