کلمهی «پاسیو» از زبان اسپانیایی وارد فارسی شده و به معنای حیاط مرکزی یا حیاط خلوت است. در ساختمانهای قدیمی، پاسیو به فضایی باز در وسط خانه گفته میشود که اطراف آن اتاقها را فرا گرفتهاند. این فضا معمولاً برای تهویه، نورگیری و گاهی برای کاشت گل و گیاه استفاده میشود. در معماری سنتی اسپانیایی و آمریکای لاتین، پاسیو نقش مهمی در زندگی روزمره خانوادهها دارد. پاسیو محیطی خصوصی و آرام است که سکونتگاه و تعاملات خانوادگی را تسهیل میکند. در خانههای مدرن نیز این واژه گاهی برای هر حیاط یا فضای باز کوچک داخلی به کار میرود.
پاسیو
فرهنگ معین
(یُ ) [ انگ. ] (اِ. ) ۱ - حیاط خلوت. ۲ - نورگیر. ۳ - بخشی از آپارتمان به صورت باغچه یا گلخانه.
دانشنامه عمومی
پاسیو ( به فرانسوی: Patio ) یا نورخان به حیاط خلوت بی سقف یا دارای سقف نورگذر و شیشه ای گفته می شود که معمولاً در میان خانه ها و کاشانه ها یا چسبیده به ساختمانهای مسکونی ساخته می شوند و در آنها گونه های گیاهی پرورش داده می شوند. به دیگر سخن، نورخان یک گلخانه درون - ساختمانی است. کارکرد نورخان در خانه بیشتر برای فراهم آوردن نور کافی و بسنده، سبزی محیط و زیبایی است.
ویکی واژه
حیاط خلوت.
نورگیر.
بخشی از آپارتمان به صورت باغچه یا نشین من یا گلخانه.
جمله سازی با پاسیو
💡 برای اولین بار با توسعه فرایند پاسیو در مکزیک در سال ۱۵۵۷ از ترکیب جیوه در سنگ معدن نقره استفاده شد. همچنین فرآیندهای آمیختگی برای پردازش سنگ معدن نقره ایجاد شدهاست، از جمله فرایند واشو.