وتن یکی از واژههای مهم در زبان فارسی است که به معنای نیرومندی و قدرت به کار میرود. این واژه برای توصیف اشخاص، اشیا و حتی احساسات استفاده میشود و نشاندهنده توانایی و استحکام است. در فرهنگ ایرانی، واژه وتن به عنوان نماد شکوه و عظمت در نظر گرفته میشود و میتواند به شخصیتهای تاریخی و فرهنگی نسبت داده شود. به عنوان مثال، در ادبیات فارسی، شاعران و نویسندگان بسیاری از این واژه برای توصیف قهرمانان و شخصیتهای بزرگ استفاده کردهاند. همچنین، وتن میتواند به معنای ایستادگی و مقاومت در برابر مشکلات و چالشها نیز تعبیر شود. به این ترتیب، این واژه نه تنها به توان جسمی بلکه به قدرت روحی و عاطفی نیز اشاره دارد. در مجموع، وتن نمادی از استقامت و قدرت در زندگی انسانهاست که میتوان آن را در جنبههای مختلف زندگی روزمره مشاهده کرد.
وتن
لغت نامه دهخدا
وتن. [ وُ ت ُ ] ( ع اِ ) ج ِ وتین. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). به معنی رگ دل. || ج ِ واتن. ( المنجد ). به معنی ثابت و پاینده در جای خود و آب روان. رجوع به واتن شود.
وتن. [ وُت ْ ت َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ واتن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به واتن شود.
فرهنگ فارسی
دانشنامه اسلامی
ویکی واژه
جملاتی از کلمه وتن
برافکند اسب و بیازید دست سروتن بسی کرد با خاک پست
هم اندر زمان لشکر آنجا رسید پشوتن سر و یال شیران بدید
چو آمد سپاه و پشوتن فراز بدیدند یل را به جای نماز