وتن

وتن یکی از واژه‌های مهم در زبان فارسی است که به معنای نیرومندی و قدرت به کار می‌رود. این واژه برای توصیف اشخاص، اشیا و حتی احساسات استفاده می‌شود و نشان‌دهنده توانایی و استحکام است. در فرهنگ ایرانی، واژه وتن به عنوان نماد شکوه و عظمت در نظر گرفته می‌شود و می‌تواند به شخصیت‌های تاریخی و فرهنگی نسبت داده شود. به عنوان مثال، در ادبیات فارسی، شاعران و نویسندگان بسیاری از این واژه برای توصیف قهرمانان و شخصیت‌های بزرگ استفاده کرده‌اند. همچنین، وتن می‌تواند به معنای ایستادگی و مقاومت در برابر مشکلات و چالش‌ها نیز تعبیر شود. به این ترتیب، این واژه نه تنها به توان جسمی بلکه به قدرت روحی و عاطفی نیز اشاره دارد. در مجموع، وتن نمادی از استقامت و قدرت در زندگی انسان‌هاست که می‌توان آن را در جنبه‌های مختلف زندگی روزمره مشاهده کرد.

لغت نامه دهخدا

وتن. [ وَ ] ( ع مص ) بر وتین کسی زدن. ( ناظم الاطباء ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
وتن. [ وُ ت ُ ] ( ع اِ ) ج ِ وتین. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). به معنی رگ دل. || ج ِ واتن. ( المنجد ). به معنی ثابت و پاینده در جای خود و آب روان. رجوع به واتن شود.
وتن. [ وُت ْ ت َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ واتن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به واتن شود.

فرهنگ فارسی

جمع واتن

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۱(بار)

ویکی واژه

گفتن

جملاتی از کلمه وتن

برافکند اسب و بیازید دست سروتن بسی کرد با خاک پست
هم اندر زمان لشکر آنجا رسید پشوتن سر و یال شیران بدید
چو آمد سپاه و پشوتن فراز بدیدند یل را به جای نماز
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم