هوشیار

هوشیار. [ هوش ْ ] ( ص مرکب ) عاقل. فطن. بخرد. باهوش.خردمند. هشیار. ذکی. صاحب عقل. هوشمند:
چنین گفت با رخش کای هوشیار
مکن سستی اندر گه کارزار.فردوسی.ز فضل صاحب عباد و جود حاتم طی
مثل زنند حکیمان هوشیار قدیم.سوزنی.زنده کدام است بر هوشیار
آنکه بمیرد به سر کوی یار.سعدی. || حساس. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || آنکه مست نیست. مقابل مست. هشیار. || آنکه مغمی علیه نباشد:
من از رنگ صلاح آن دم به خون دل بشستم دست
که چشم باده پیمایش صلا بر هوشیاران زد.حافظ.- هوشیار شدن؛ افاقه.به هوش آمدن. از حالت مستی یا غشوه بیرون شدن.

[ په. ] (ص. ) باهوش، خردمند.

باهوش، هوشمند، زرنگ.

هشیار، باهوش، هوشمند، زرنگ، آگاهی، بیداری
( صفت ) ۱- کسی که دارای هوش است باهوش: ستوده نباشد سر باد سار برین داستان زد یکی هوشیار. ( شا ) ۲ - عاقل بخرد. ۳ - آگاه بیدار. ۴ - زیرک.

اسم: هوشیار (پسر) (فارسی، پهلوی) (تلفظ: hušyār) (فارسی: هوشيار) (انگلیسی: hushyar)
معنی: باهوش، عاقل، آگاه، زیرک، هوشمند، زرنگ، خردمند، ( پهلوی ) ( = هوشیار، هشیوار )، کسی که دارای هوش است، بخرد، بیدار، ( اَعلام ) شهرت محمّدباقر هوشیار [، شمسی] روان شناس ایرانی، از پشگامان روان شناسی تربیتی و بنیانگذار نخستین آزمایشگاه روان شناسی در ایران، هشیوار ) کسی که دارای هوش است، دارای هوش

💡 بی‌ دولت بلند و دل هوشیار کس پیروز روز و شاد دل و شاد خوار نیست

💡 مست شو، ای هوشیار، لیک نه زین باده خور از قدح مصطفی باده احسان طلب

💡 آدریشتا، که در لغت به معنای نادیده است، در بافت میمامسا به نتیجه نامرئی مراسمی (قرائت سرودهای ودائی، مانترا، قربانی) اشاره دارد که به شخص تعلق می‌گیرد؛ و درک آن مستلزم هوشیاری است.

💡 او نظریه عینی و ماشینی یادگیری را تدوین کرد که بر رفتار آشکار تأکید می‌ورزید. او بر این باور بود که روانشناسی باید رفتار را مطالعه کند نه عناصر ذهنی یا تجربه هوشیار را در هر شکل که باشد.