هرزه مرس

هرزه مرس. [ هََ زَ / زِ م َ رَ ] ( ص مرکب ) سگ هرزه گرد که بیهوده گردش میکند. ( ناظم الاطباء ). سگ ولگرد و قلاده بریده. در این ترکیب مرس ریسمانی است که به گردن اندازند:
آرزو چند به هر سوی کشاند ما را
این سگ هرزه مرس چند دواند ما را.صائب.

( ~. مَ رَ ) (ص مر. ) سگ ولگرد.

سگ بی قلاده که هرجا می خواهد برود، سگ ولگرد.

سگ ولگرد.

💡 داد هرکس که عنان دل خود را به هوس دربدر همچو سگ هرزه مرس می گردد

💡 نفس هرزه مرس رابه کشیدن مگذار سرکش افتاد چو توسن به دویدن مگذار

💡 دنیاطلبان را نشود نفس دنی سیر نشنیده قناعت، سگ این هرزه مرس‌ها

💡 بیش ازین پیروی حرص و هوس نتوان کرد همعنانی به سگ هرزه مرس نتوان کرد

💡 به دام خلق مقید شدن گل هوس است شکارهرزه مرس همچو موج خار و خس است

💡 نکند ساحل اگر موج ترا هرزه مرس سیر در خویش چو گرداب توانی کردن