هرآینه

( هرآینه ) هرآینه. [ هََ ی ِ ن َ / ن ِ ] ( ق مرکب ) مرحوم بهار جزء دوم کلمه را با «آذین » یکی میداند. ( از حاشیه برهان چ معین ). ناچار و لاعلاج و لابد و بی شک و بی دغدغه و علی کل حال. ( برهان ). در هر صورت. در هر حال. در همه احوال. ( یادداشت به خط مؤلف ). ناچار و لاعلاج و لابد و بی شک و به هروجه و در هرحال و البته و حتماً و همیشه و هرزمان. ( ناظم الاطباء )

( هرآینه ) (هَ نِ ) [ په. ] (ق. ) ناچار، لابد، قطعاً.

( هرآینه ) ۱. یقیناً، حتماً.
۲. (حرف ) هرگاه.

هر آیینه، ناچار، لابد، هرگاه، بهرصورت، بهر آیین، به معنی ظاهروروشن نیزگفته شده، هاینه وهایینه
( هر آینه ) ۱- بتحقیق بی شک قطعا لابد: (( پسرگفت: هر آینه تا رنج نبری گنج برنداری. ) ) توضیح ۱- مرحوم بهار نوشته: (( هر آیینه که بتخفیف هر آینه شدهومعنی آن بهرقاعدهوبهر آیین است که ماحالا بهرصورت گوییم همه ازهمین اصل و ریش. (( آذین ) )است چنانکه دربالا آمده. ادونک همریش. آذین است. توضیح ۲- هر آینه درفارسی ازادوات تاکید است. واغلب درسرجواب شرط درمی آید واستعمال آن جزدرمورد تاکیدصحیح نیست گاهی دیدهمیشود که آنرا بجای یکی از ادوات شرط بکارمیبرندمانند: (( هر آینه تحصیل کنی بسعادت خواهی رسید ) ) درصورتی که بایدنوشتهشود: ((اگر تحصیل کنی هر آینه بسعادت خواهی رسید. ) )

ناچار، لابد، قطعاً.

💡 هرآینه که بترسد کسی چو دشمن او برابر دل او تیر برنهد به کمان

💡 عاشق شدی، هرآینه باید جفا کشید بر می دهد بلی به زمین هر چه کشته اند

💡 با جاهلان اگرچه به صورت برابرم فرقی بود هرآینه آخر میان ما

💡 کس این کند که ز یار و دیار برگردد کند هرآینه چون روزگار برگردد

💡 درازکرد زبان سوسن وبه جای خودست بود هرآینه آزاده را دراز زبان