نوشینه

نوشینه. [ نو ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی ) نوشین. شیرین. دلچسب. گوارا. مطبوع. در تمام معانی رجوع به نوشین شود:
رطب چین درآمد ز نوشینه خواب
دماغی پرآتش دهانی پرآب.نظامی.|| شراب گوارا. نوشین باده. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). نوشین. از صفات شراب است. || ( اِ ) نام نوائی است از موسیقی. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ).

(نِ ) (ص نسب. ) ۱ - شراب گوارا. ۲ - نوایی از موسیقی قدیم.

= نوشین

۱ - ( صفت ) نوشین. ۲ - شراب گوارا. ۳ - نوایی است از موسیقی قدیم.

اسم: نوشینه (دختر) (فارسی) (هنری) (تلفظ: nušine) (فارسی: نوشينه) (انگلیسی: nushine)
معنی: دلپذیر، گوارا، نوایی از موسیقی، ( نوش، اینه ( پسوند نسبت ) )، منسوب به نوش، منتسب به نوش، نوشین، ن نوشین، و، ( نوش + اینه ( پسوند نسبت ) )، شیرین، خوشایند، خوش گوار

💡 جلوه بد مستی که بیند خویش را خوشتر از نوشینه داند نیش را

💡 رطب چین درآمد ز نوشینه خواب دماغی پرآتش دهانی پرآب

💡 من آنم که از سنگ آئینه سازم من آنم که از زهر نوشینه سازم

💡 من و نالهٔ چنگ و نوشینه می ز من عاشقان کی شکیبند کی؟

💡 خوش نماید زشت را آئینه اش در جگر صد نشتر از نوشینه اش