نوشین روان

💡 نبیره جهاندار نوشین روان که با داد او پیرگردد جوان

💡 این سخن نقلست از نوشین روان گفت اگر خواهی که رازت در جهان

💡 ابر دریا، آستین خورشید گردون آستان اردشیر شیر دل نوشین روان روزگار

💡 چنان دان که نوشین روان قباد به اندرز این کرد در نامه یاد

💡 عنصر نوشین روان عهد به عالم هرمز دولت طراز تاجور آورد

💡 تن مرده گرزنده گردد رواست که نوشین روان برجهان پادشاست

💡 در اشعار کلاسیک، شاعر از نوشین روان و شیرینِ جریانی که از میان گل‌ها می‌گذرد، برای توصیف زیبایی‌های بی‌کران طبیعت استفاده می‌کند.

💡 شاعر با توصیف نوشین روان و لطافتی که در کلام او جاری است، توانسته است مخاطبان خود را به دنیای خیال و رویا ببرد.

💡 در وصف طبیعت بکر، کلمات به گونه‌ای انتخاب شده‌اند که گویی نوشین روان و خنکای آب، در ذهن خواننده به آرامی جاری می‌شود.