نوخط

نوخط. [ ن َ / نُو خ َطط / خ َ ] ( ص مرکب ) معشوق خطنودمیده. ( غیاث اللغات ).جوان نوخاسته که خطش نودمیده باشد. ( آنندراج ). امردی که تازه پشت لب وی سبز شده باشد. ( ناظم الاطباء ). آنکه به تازگی موی عذار یا پشت لب وی دمیده است. که به نوی خط او دمیده است. غلام طارّ. غلام طریر. ( از یادداشتهای مؤلف ). نوجوان. نوبالغ. نوخاسته:
غلام ار ساده رو باشد وگر نوخط بود خوشتر
خوش اندر خوش بود باز آنکه با زوبین و با چله.عنصری یا عسجدی.گر کند کوسه سوی گور بسیج
جده جز نوخطش نخواهد هیچ.سنایی.زین پس وشاقان چمن نوخط شوند و غمزه زن
طوق خط و چاه ذقن پر مشک سارا داشته.خاقانی.شاخ طفلی بود و نوخط گشت و بالغ شد کنون
گرد زمرد بر عذارش زآن عیان افشانده اند.خاقانی.بدین گونه بر نوخطان سخن
کند تازه پیرایه های کهن.نظامی.وعده وصل به فردا مفکن ای نوخط
که جهان پابه رکاب است و زمان اینهمه نیست.صائب.|| چیز نوبه روی کارآمده. ( غیاث اللغات ) ( از آنندراج ).

(نُ خَ ) (ص مر. ) نوجوان، کسی که تازه صورتش مو درآورده.

جوانی که تازه پشت لبش موی درآورده.

جوانی که تازه پشت لب وی سبز شده.

نوجوان، کسی که تازه صورتش مو درآورده.

💡 نوخطی پیوسته ما را هست در مد نظر بر جگر دایم خراشی چون نگین داریم ما

💡 ندیدم سیدا از نوخطان روی وفاداری بده یارب به این بلبل بهار بی خزانی را

💡 می رسد هر دم مرا از نوخطان نیش دگر ریش هیهات است گردد مرهم ریش دگر

💡 چشم من صائب به روی نوخطان واکرده اند ماه را کی در نظر می آورد نظاره ام

💡 کرد از بوسه مرا آن لب نوخط معمور روزی از پاس نمک داشتن افزون گردد

💡 خوانده‌ام بسیار از لوح کتاب نوخطان طغرل ما راست اکنون خط طغرا آرزو