معنی نواصی | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

نواصی. [ ن َ ] ( ع اِ ) ج ِ ناصیة. رجوع به ناصیة شود. || اشراف مردم. ( آنندراج ): نواصی قوم؛ اشراف قوم، مقابل اذناب قوم. ( یادداشت مؤلف ).

(نَ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ ناصیه.

= ناصیه

(اسم ) جمع ناصیه: جهان حصول اغراض خود در نواصی اعمال او شناخت.

جِ ناصیه.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 شده هنر بمعانی لفظ او مقرون شده ظفر بنواصی خیل او معقود

💡 و لیکن طاعت و عصیان دهد بر در آن روزی که یؤخذ بالنواصی

💡 روز و شب اندر معاصی بوده‌ایم غافل از یؤخذ نواصی بوده‌ایم