نوازش کردن

نوازش کردن. [ ن َ زِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) از روی مهربانی دست به سر کسی کشیدن. توسعاً، مهربانی کردن. ( یادداشت مؤلف ). نواختن. تفقد کردن. مورد لطف و مرحمت قرار دادن. و نیز رجوع به نواختن و نواخت کردن شود:
بدانسان که شاهان نوازش کنند
بدان بندگان نیز نازش کنند.فردوسی.نوازش کنون من به افزون کنم
زدلْتان غم و ترس بیرون کنم.فردوسی.طایفه ای از لشکر عضدالدوله به خدمت او رفتند و او ایشان را نوازش کرد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 290 ).
نوازش های بی اندازه کردش
همان عهد نخستین تازه کردش.نظامی.فرودآمد به درگاه جهاندار
جهاندارش نوازش کرد بسیار.نظامی.بدان را نوازش کن ای نیکمرد
که سگ پاس دارد چو نان تو خورد.سعدی.مرا دوباره نوازش کن و کرم فرمای
یکی به موجب خدمت یکی به حق کریم.سعدی.|| تسلی دادن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به معنی قبلی و نیز رجوع به نوازش شود.

از روی مهربانی دست به سر کسی کشیدن توسعا: مهربانی کردن. نواختن. تفقد کردن. مورد لطف و مرحمت قرار دادن.

accarezzare

💡 تا که هنگام نوازش کردن اطفال خویش گه که اندازد نگه‌های طفیلی سوی او

💡 چون خم می امشب از مستی دلم در جوش بود در نوازش کردنم دست سبو بر دوش بود