نمازخانه

نمازخانه. [ ن َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) معبد. ( یادداشت مؤلف ). || اطاقی مخصوص خواندن نماز در خانه مسلمانان. ( یادداشت مؤلف ). جائی که در آن نماز خوانند. ( فرهنگ فارسی معین ). || کلیسای ترسایان. معبد مسیحیان. ( یادداشت مؤلف ). محلی در کلیسا یا کاخ مسیحیان که برای خواندن دعا اختصاص دهند. ( فرهنگ فارسی معین ). || کنشت. کنیسه.

( ~. نِ ) (اِمر. ) ۱ - جایی که در آن نماز خوانند. ۲ - محلی در کلیسا یا کاخ مسیحیان که برای خواندن دعا اختصاص دهند.

۱. محلی که در آن نماز بخوانند.
۲. مسجد.
۳. محلی در کلیسا یا کاخ مسیحیان که به خواندن دعا اختصاص داده می شود.

( اسم ) ۱ - جایی که در آن نماز خوانند. ۲ - محلی که درکلیسایاکاخ ( مسیحیان ) که برای خواندن دعا اختصاص دهند: [ نمازخانه کلیسای ارامنه ].

نمازخانه (chapel)
در مسیحیت مکانی کوچک یا فرعی برای عبادت، غیر از کلیسای جامع یا کلیسای بخش؛ همچنین کلیسایی پایین تر یا وابسته به کلیسای اصلی بخش، که به طریقی مکمل آن است. این اصطلاح بر یک بنا یا قسمتی از بنا ها یا مؤسسه هایی همچون دانشگاه، دیر، بیمارستان، زندان، یا کاخ نیز اطلاق می شود که برای عبادت یا برگزاری مراسم دینیِ نیمه عمومی ساخته شده باشد. همچنین به تونشستگی درون کلیسا، دربرگیرندۀ محرابی با وقف نامۀ جداگانه نیز گفته می شود.

💡 ال گرکو در زمان خود به عنوان مجسمه‌ساز و معماری بزرگ نیز شناخته می‌شد. او معمولاً کل ترکیب بندی محراب را انجام می‌داد، هم در نقش معمار و مجسمه‌ساز و هم به عنوان نقاش که نمونه آن اثری است که او برای بیمارستان دلا کاریداد انجام داده‌است. در آنجا او کل نمازخانه بیمارستان را تزئین کرد اما محراب چوبی و مجسمه‌های او به احتمال زیاد از بین رفته‌اند.

💡 ارمنیان در این شهر زندگی می‌کنند و دارای یک نمازخانه (شاپل) هستند که از دور شبیه کبوتردان (کبوترخانه) است.