لغت نامه دهخدا
ناطقی. [ طِ ] ( اِخ ) میرزا محمدعلی. از شاعران شیراز است. در نسخه خطی «تذکره شعاعیه » تألیف محمدحسین شعاع شیرازی از او ذکری رفته است. رجوع به فرهنگ سخنوران ص 590 شود.
ناطقی. [ طِ ] ( اِخ ) میرزا محمدعلی. از شاعران شیراز است. در نسخه خطی «تذکره شعاعیه » تألیف محمدحسین شعاع شیرازی از او ذکری رفته است. رجوع به فرهنگ سخنوران ص 590 شود.
میرزا محمد علی از شاعران شیراز است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 درّ سخن نه لایق گوش همه کس است چه ناطقی که بیهده گوید چه اخرسی
💡 معنی باء بسمله قرآن ناطقی دست خدا و مظهر لفظ جلالهای
💡 چون صبح در پرستش روی تو صادقیم ذکر تو میکنیم زمانی که ناطقیم
💡 به از تو ناطقی اندر کمین هست در آن کاین لحظه خاموشست منگر
💡 ناطقی یا حرف بیند یا غرض کی شود یک دم محیط دو عرض