میدم

(اصفهانی، نگارش گویش‌نما) می‌دهم

💡 گر بخوانی زعطا سر زخطا در پیش است ور برانی بجفا روی امیدم بقفاست

💡 نسیم مصر کجاست یاد من کند صائب چنین که من ز دیار و زیار نومیدم

💡 من دولت وصالش از بی نیاز خواهم صبح رخ امیدم در وقت راز خواهم

💡 بهار آرزو نگذاشت در هر رنگ نومیدم ز چشم انتظار آخر زدم‌ گل بر سر راهی

💡 قامتِ او دیدم و قامتِ خود را در همه آفاق صور عشق دمیدم

💡 امیدم چنانست که زنده به مهر رساند تو با من خدای سپهر