مگوش

مغ یا مغان به زبان پارسی باستان اینگونه تعبیر شده است.

💡 نیست جمعی را چو بر قول تو گوش صد سخن گر باشدت یک را مگوش

💡 امرهم شوری بخوان اندر صحف یار را باش و مگوش از ناز اف

💡 ای شاه شبانگاه تو شبگیر شود تدبیر تو همگوشه تقدیر شود