موهومی

💡 نشستی تا کند پیدا غبار نقش موهومی حیا نم می‌کشد از انتظار کلک نقاشم

💡 کاش بر بنیاد موهومی نمی‌کردم نظر فهم خود بیش از خرابیها خرابم می‌کند

💡 جلوهٔ عیش و الم یکسر به موهومی گذشت عمر را کیفیت تصو‌یر ماه و سال بود

💡 در عالم حق که خود حقیقت همه اوست عالم بمثل نقطه موهومی نیست

💡 کاش موهومی به فریاد غبار ما رسد رنگها باید پری افشاند عنقا می‌رود

💡 پر افشان‌ست موهومی ولی چشم تأمل‌کو تلاش ذرهٔ ما هیچ جا روزن نمی‌بیند

💡 آنچه در آن لحظه در میان مه غلیظ دید، تنها یک تصویر موهومی بود که ذهن او در اثر خستگی شدید و کمبود نور ساخته بود.

💡 بسیاری از فلسفه‌ها معتقدند که دنیای مادی که ما در آن زندگی می‌کنیم، ممکن است تنها یک نمایش موهومی از یک واقعیت بسیار بزرگ‌تر و عمیق‌تر باشد.

💡 او تمام زندگی خود را صرف دنبال کردن یک هدف موهومی و غیرقابل دستیابی کرده بود که در نهایت منجر به ناامیدی و تنهایی او شد.