مودت

محبت، دوستی، عشق، مهر، علاقه

دشمنی، کینه، نفرت، بیگانگی

مودت. [ م َ وَدْ دَ ] ( ع اِمص ) مودة. دوستی و محبت و صداقت و رفاقت و مهربانی و خیرخواهی و نیک اندیشی. ( ناظم الاطباء ). مصادقت. خلت. ود. وداد. مهر. حب. دوستی. مهربانی. ( یادداشت مؤلف ):
گفتم دلش چه دارد و عقلش چه پرورد
گفتا یکی مودت دین و یکی سنن.فرخی.مودت چون به خدمت استوار است
از این بهتر ترا دیگر چه کار است.ناصرخسرو.هرکجاکه عقیدت ها به مودت آراسته گشت اگر در مال و جان بایکدیگر مواسات رود... هنوز از وجوب آن قاصر باشد. ( کلیله و دمنه ). برزویه گفت قوی تر رکنی بنابر مودت کتمان اسرار دوستان است. ( کلیله و دمنه ).
حریف، عهد مودت شکست و من نشکستم
خلیل، بیخ ارادت برید و من نبریدم.سعدی.چون نبود خویش را دیانت و تقوی
قطع رحم بهتر از مودت قربی.سعدی.مودت اهل صفا چه در روی و چه در قفا. ( گلستان ). دانشمند پس از چند روز چون مودت معهود برقرار ندید... ( گلستان ).
- مکتوب مودت؛ مکتوب مودت اسلوب. مکتوبی که از روی نهایت دوستی نوشته شده باشد. ( ناظم الاطباء ).
- مودت اختتام؛ هر آن چه به دوستی مهر شده و انجام پذیرفته باشد.( ناظم الاطباء ). که پایان آن با دوستی باشد. که به دوستی پایان یافته باشد.
- مودت کردن؛ دوستی کردن و اظهار اخلاص نمودن.
مودة. [ م َ وَدْ دَ ] ( ع اِمص ) دوستی و محبت. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مودت شود. || ( اِ ) کتاب. منه قوله تعالی: تلقون الیهم بالمودة؛ ای بالکتب. ( منتهی الارب ). || کتاب و نامه. ( ناظم الاطباء ).
مودة. [ م َ وَدْ دَ / م ِ وَدْ دَ ] ( ع مص ) دوست داشتن کسی را. ( منتهی الارب ). ود.وداد. ودادة. موددة. مودودة، به معنی ود. ( ناظم الاطباء ). دوست داشتن. ( ترجمان القرآن جرجانی ص 96 ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( المصادر زوزنی ). و رجوع به ود شود.

(مَ وَ دَّ ) [ ع. مودة ] (مص ل. ) دوستی، رفاقت.

۱. دوستی کردن.
۲. عشق و محبت، دوستی.

دوستی کردن، عشق و محبت، دوستی
۱ - ( مصدر ) دوستی کردن. ۲ - ( اسم ) دوستی محبت: [ حریف عهد مودت شکست و من نشکستم خلیل بیخ ارادت برید و من نبریدم. ] ( سعدی. غزلیات. چا. فروغی.۲٠۸ )

مودة
دوستی، رفاقت.