مهوس
لغت نامه دهخدا
مهوس. [ م ُ هََوْ وَ ] ( ع ص ) دیوانه. ( منتهی الارب ). ابله. خل. || صاحب هوس. به هوس افتاده. مشتاق. سخت شیفته:
ای دیده عالم به جمال تو منور
این روح ملایک به لقای تو مهوس.ناصرخسرو.این چو طوطی بود مهوس و آن
چون خروسی که طبعش احسان است.خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 847 ). || پریشان. آشفته:
صورتش بست کز رسیدن او
خاطر من مهوس است، برفت.خاقانی.
فرهنگ معین
(مُ هَ وَّ ) [ ع. ] (اِمف. ) ۱ - به هوس افتاده. ۲ - دیوانه، ابله.
فرهنگ عمید
صاحب هوس.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - خل و ابله کننده. ۲ - کیمیاگر.
ویکی واژه
به هوس افتاده.
دیوانه، ابله.
جمله سازی با مهوس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دل بسته هوس چه زنم لاف عشق تو کار مهوسان نبود مهر مهوشان
💡 صورتش بست کز رسیدن او خاطر من مهوس است برفت
💡 شبی که روی تو ما را چراغ مجلس شد به سوختن دل پروانهاش مهوس شد
💡 به توبه شیخ مهوس مرا موسوس شد چو دید ساغر لعلت حریف مجلس شد
💡 عشق وهوس وجود و عدم این چه علت است پیدا بود نهایت حد مهوسی
💡 او به قدری مهوس جمعآوری سکههای قدیمی و عتیقههای باستانی شده بود که تمام وقت و انرژی خود را صرف جستجو در بازارهای تاریخی و مزایهها میکرد.
💡 بسیاری از منتقدان معتقدند که این نویسنده بیش از حد مهوس جزئیات بیهوده در توصیف صحنهها است و این موضوع باعث طولانی شدن بیش از حد داستان شده است.
💡 روانشناسان بر این باورند که فردی که مهوس کنترل کردن تمام اتفاقات پیرامون زندگی خود است، ممکن است در آینده با اضطرابهای شدید و مزمن دست و پنجه نرم کند.